تبليغاتX
فانوس خیس عشق تو بلای دل درویش منست...بیگانه نمی شود مگر خویش منست...خواهم سفری کنم زغم بگریزم...منزل منزل غم تو در پیش منست
 

آوای سکوت را خواهی شنید

                   اگر دل بسپاری...

چه سکوتها که گوش فلک را می خراشند ،

     و چه کلامها که صدای خاموشند.

 من کلام را در سکوت می جویم

                                 و سکوت را در سکوت ،

که هیاهوی خاموش فراوان است

                           و کلام جان اندک.

+ نوشته شده توسط فانوس در شنبه سیزدهم مهر 1387 و ساعت 11:19 |