تبليغاتX
فانوس خیس عشق تو بلای دل درویش منست...بیگانه نمی شود مگر خویش منست...خواهم سفری کنم زغم بگریزم...منزل منزل غم تو در پیش منست
 

شب های سرد را بی نور مهتاب فروغی نیست.

و مهتاب وام دار آفتاب است .

باید مهتاب در مدار دل بچرخد ، و دل در گرد آفتاب.

نه مهتاب را شاید که که دل را در کسوف آفتاب تاریک کند .

و نه دل را شاید که بی مهتاب ماند.

بر مرکب این منظومه می توان در کهکشان هستی سو به ابدیت رفت

ابدیتی که سرشار از نور است.

+ نوشته شده توسط فانوس در یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387 و ساعت 14:39 |