شب های سرد را بی نور مهتاب فروغی نیست.
و مهتاب وام دار آفتاب است .
باید مهتاب در مدار دل بچرخد ، و دل در گرد آفتاب.
نه مهتاب را شاید که که دل را در کسوف آفتاب تاریک کند .
و نه دل را شاید که بی مهتاب ماند.
بر مرکب این منظومه می توان در کهکشان هستی سو به ابدیت رفت
ابدیتی که سرشار از نور است.
+ نوشته شده توسط فانوس در یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387 و ساعت
14:39 |


