خدايا !
كاروانهاي اميد در كنار بارگاه تو فرود آمده اند و پرندگان آرزو بر گرد بام تو پرواز مي كنند .
خداي من !
بال پرنده اميد را با تير ياس مشكن و در كوچه اشتياق ، مرا به بن بست نوميدي مكشان.
شولاي گرم اميد بر كتفهاي لرزانم بيفكن و از گرماي خويش جرعه اي به جگر سرمازده ام بنوشان.
خداي من !
مرا به جامهاي پياپي از شراب دو جهان مهمان كن ،
مرا شايسته عنايت سبحان كن ،
درد هجران را درمان كن ،
مشمول لطف خودت در آينده و الان كن ،
در غريب و قريب و آجل و عاجل مرا سزاوار انعام رحمان كن
و مكاره نقم هر لحظه را تو خود جبران كن
اي نهايت مهرباني !
ترنم سبز "لك الحمد"سيد مهدي شجاعي
+ نوشته شده توسط فانوس در دوشنبه بیست و دوم بهمن 1386 و ساعت
1:0 |