جان در بدن

دلم گرفته

پر  از غروب شده ام  

باز کنید پنجره ها را

که آفتـــاب بروبد غبار آیینه ها را

.

.

در این سکوت لبالب به من باده بياور 

به من که باختم امشب تمام قافیه ها را

.

.

امید داشتم اما شتاب حادثه نگذاشت

که وقف چشم تو باشم تمام ثانیه ها را 

.

.

در این همیشه بی باده کجاست آتش فریاد

که تا همیشه بسوزد سکوت حنجره ها را

چه سرنوشت غریبی

بهار و فاصله و باغ

دلم گرفته برایت

دلم گرفته

برایت 

.. .