تبليغاتX
فانوس خیس عشق تو بلای دل درویش منست...بیگانه نمی شود مگر خویش منست...خواهم سفری کنم زغم بگریزم...منزل منزل غم تو در پیش منست

دیر زمانی است که در سایه درخت سرو

آب را به نظاره ننشسته ام

دیگر علفها در گلستانه مرا نمی خوانند

و طاووسها را نخواهم دید حتی در قفس

تنها دلخوش کرده ام به بوته گل رز باغچه ام

                                                      که آن هم  پاییزی است

+ نوشته شده توسط فانوس در یکشنبه هفتم خرداد 1385 و ساعت 14:6 |