آه دل تنگم

در این دنیای وانفسا که آدمها تنها خود را نظاره گرند

 گم کرده ام زندگی را و مانده ام در نیستی

دیگر هیچ رنگی مرا شادمان نمی کند

و همه چیز سیاه و خاکستری است

 

در این دورنگی ها گویی محکومم

 محکوم به حبس

 حبسی همیشگی

 از بندی به بندی دیگر

 

دیگر رهایی را نمی فهمم

و معنای پرواز را نمی دانم

دلقکی شده ام که خود می گرید 

آه دل تنگم

دل تنگ

دل تنگ اذانی که مرا به سپیدی بخواند

گویی دیگر گوشم نیز ، شنیدن نمی داند