تبليغاتX
فانوس خیس عشق تو بلای دل درویش منست...بیگانه نمی شود مگر خویش منست...خواهم سفری کنم زغم بگریزم...منزل منزل غم تو در پیش منست

  آن درد ندارم که طبیبان دانند

آرامم چون نسیم

اما سرشار از طوفانم ، طوفانی که زود است گردبادی آن را در بر گیرد

خاکسترم ، سرد

اما آتشی در من نهفته است که نزدیک است مرا در برکشد

رودم ، آرام و روان

گردابی در این نزدیکی انتظار مرا می کشد

آه....

غریبم بین جمعیتی آشنا و ره گم کرداه ایی را مانم در راهی روشن  

                                                                                         فانوس خیس

-------------------------------------------------------

با عرض پوزش از تمام همراهان صمیمی که دیر بروز کردم...در پناه حق باشید                      

                                                   

+ نوشته شده توسط فانوس در جمعه بیست و دوم مهر 1384 و ساعت 11:29 |