با سختی های زندگی جنگیدم
گاهی غالب شدم و گاهی بر خاک افتادم ولی باز برخاستم...
سالهایی که گذرانده ام مر اخسته کرده است
خسته ام
از دورنگی ها
خسته ام
از دروغها
خسته ام از روزگار
باقی عمر را چگونه باید طی کنم؟
آه خسته ام
خسته...
هوایی تازه می جویم
مرا دریابید
که مانده ام در قفس
و پژمرده ام در سایه وحشت
نوشته : فانوس خیس
فلک کی بشنود آه و فغونم
به هر گردش زند آتش به جونم
یک عمری بگذرونم با غم و درد
به کام دل نگردد آسمونم
این منزلگه را عاشقی باید و سوختن تا از گل وجودت طلا سازند...
هر که هوایی نپخت یا به فراقی نسوخت
آخر عمر از جهان چون برود ، خام رفت ۱
عاقلان وقتی در دایره عشق سرگردان می شوند پای چوبینند...
گر فلاطون به حکیمی مرض عشق بپوشد
عاقبت پرده برافتد ز سر راز نهانش۲
...در ره عشق خطرات را باید به جان خرید و ملامتها کشید.باید شکسته شد که دل شکسته را بهایی است ...
هر که از یار تحمل نکند یار مگویش
وان که در عشق ملامت نکشد مرد مخوانش
به جفایی و قفایی نرود عاشق صادق
مژه بر هم نزند گر بزنی تیرو سنانش۳
آن هنگام که دیر خرابات را برویم گشودند و جام را در دستم یافتم دانستم که دیگر ترک آن نتوانم...
دوای درد عاشق را کسی کو سهل پندارد
ز فکر آنان که در تدبیر درمانند در مانند۴
و در هروله میان میکده و مسجد خود را عاشق تر یافتم...چون خدا هست پس عشق نیز هست .
فانوس خیس
-------------------------------------------------------------------
1 ، 2 و 3 - دیوان اشعار سعدی علیه الرحمه...۴ - حضرت حافظ
فراز و نشیب زندگی توان رفتن از من ربوده است
آه از بازی روزگار...
گردونه هستی هر دم ساز و نوایی دارد...
چه باید کرد ؟
سراشیبی عمر را چگونه باید پیمود ؟
چه کنیم باقی راه ، نمانیم از مقصد هستی ؟
به چه ریسمانی چنگ زنیم تا سنگ و خارا ما را از رفتن باز ندارد ؟
و چه ماَمنی بهتر از کوثر هستی ، دلیل آفرینش و ریحانه نبوت ؟
آری باید مقیم کویش گردیم تا از رهزن شب مصمون بمانیم.
دل من در پی يک واژه بی خاتمه بود
اولين واژه که آمد به نظر فاطمه بود
