در سال جدید موا ظب ماهیها باش
گربه های هرزه این حوالی دیگر از آب نمی ترسند
کفشهای نوت را که می پوشی آرام قدم بردار
تا مورچه های تازه به دنیا آمده را له نکنی
و گلهای پیراهنت را به پروانه ها عیدی بده......
در سایه الطاف الهی سالی سرشار از موفقیت و شادی داشته باشید
------------------------------------------
این عکس هم از خودمه که تقدیم می کنم به شما همراهان صمیمی همیشه بهاری باشید
امسال گل ندارد - شعر بهاری من
این شرمساری گل ، یا شرمساری من؟
شاید هنوز اسفند - پابنده مانده ؟هر چند
از ابر فرودین است-این اشکباری من!
اما من این نبودم ، بی گل نمی سرودم
آن باغهای رنگین - اینک صحاری من
بگذشت سال و بگذشت یک سال بی ترحم
در سوگواری تو - در سوگواری من
خنجر نشست - آری - در قلب پایداری
اما نبست باری از زخم کاری من
افتادی و دویدم بی پا به یاری تو
افتادم و رسیدی بی پا به یاری من
بی گل در این بهاران - با داغیاد یاران
یک خار هم نیرزد این یادگاری من
همه دانند که سودا زده و دل شده را چاره صبر است
وليکن چه کند قادر نيست
هرگز حديث حاضر و غائب شنيده ای
من در ميان جمع و دلم جاي ديگر است
مرگ اگر مرد است گو نزد من آِ تا درآغوشش بگيرم تنگ تنگ
خوشا آنان که رفتند و چشيدند و رسيدند
رفتم که خار از پا کشم محمل زچشمم دور شد
يک لحظه من غافل شدم صد سال راهم دور شد
حال دنياپرسيدم از فرزانه ای گفت
يا خوابي است يا وهمي است يا افسانه اي
گفتمش احوال عمرم را بگو تا عمر چيست
گفت يا برقي است يا شمعي است يا پروانه اي
گفتمش اينان که مي بيني چرا دلبسته اند
گفت يا خوابند يا مستند يا ديوانه ای
کاروان رفت و تو در خواب و بيابان در پيش
کي روي ره ز که پرسي چه کني چون باشي
به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند
که برون در چه کردي که درون خانه آيی
رهرو آن است که آهسته وپيوسته رود
تصویر روستایی
تصویر روستایی خود را
دیری ست
در آب صاف چشمه ندیدم
آئینه ات چه زود مجابم کرد
-ای چشم های شهری _
غروری مبتذلی بود
- در من -
ای افسوس ،
غرور مبتذلی بود ! .
کدخدا می گفت :
مرو دهاتی جان
مرو که بیل تو
آسفالت را نخواهد کند
غرور مبتذلم را به شهر آوردم
غرور مبتذل و
بیل مضحک و
من لال
شکست ،
تلخی گفتار کدخدا را داشت
شکسته برگشتم
شکسته برگشتم
محمد علی بهمنی
--------------------------------
پ-ن-عکسا هم از خودمه
بشنو از این خموش....
هرگز در نمایشنامه ایی که دیگران نوشته اند . بازی نخواهم کرد
من خود اصول بازی را می نویسم.
.I never play anybody's game , and I make my own rules
خوب است که گاه فرو افتیم.زخم ببینیم ، باز بپا خیزیم.
چندین بار به بیراهه رویم ، زیانی در آن نیست.
لحظه ای که دریافتی راه بیراه است ، باز گرد !
زندگی خود آزمون است و خطا.*
-It is good to fallafew times , get hurt , stand up again
to go astray a few times . There is no harm
.The moment you find you have gone astray , come back
Life has to be learned through trail and error.
اگر واژه ها از دل برایند ، نیازی به تا کید نیست.
اگر چیزی باشد که باید با حرکت دستها انتقال یابد،
دستها خود از عهده کار برمی آیند ، کار دیگری لازم نیست .
اگر چیزی در نگاه تو باشد.خود جاری خواهد شد.
ارنه همه و همه چیزی جز تزویر نخواهد بود.
,If there is heart in your words
.he emphasis will come on its own
,If there is something that has to be expressed by your hands
the hands will take care of it ; you need not do anything.
If something comes to your eyes , it will come .
You are not to bring it ,
otherwise the whole thing becomes hypocrisy.
چون به دیدار دوست می روی ، دیدار را دریاب. کسی چه می داند؟
شاید فرصتی دیگر دست ندهد .
آن گاه پشیمانی سودی نخواهد داشت ...
When you are meeting a friend - meet.
Who khnows?You may not be meeting again .
Then you will repent...
انگشت شمارند مردمی که زندگی می کنند
نود و نه و نه دهم درصد از مردم تنها آرام آرام خودکشی می کنند.
Only very few people live.
Ninety - nine point nine precent of people
only slowly commit suicide.
هر کسی چنان یگانه است که با دیگری برابر نتوان بود .
نه ، این به معنای بالا بودن و پایین بودن نیست. هر کس یگانه است.
و جایی برای مقایسه نیست و نیازی به این کار نیست .
گل سرخ در گل سرخ بودنش به تمامی زیباست .
نیلوفر در نیلوفر بودنش به تمامی زیباست .
و بابونه وحشی در دشت به تمامی زیباست .
Every man is so unique that he cannot be equal to anybody else .
That dose not mean that he is higher or lower.
That simply means everybody is unique .
And there is no question of comparison,
the comparison dose not arise .
The rose is perfectly beautiful being a rose;
the lotus is perfectly beautiful being a lotus .
The grass flower is perfectly beautiful being a grass flower.
شری راجینش ترجمه براتی
----------------------------------------
* اما بعضی از زخم ها زمانی بس طولانی می خواهد تا التیام یابد و شاید هم دیگر
درمانی در آن نباشد...
کاش در خلوتم امشب ، تو فقط بودی و من
آگه از این دل پر تب ، تو فقط بودی و من
روزها کاش نبودند و همه دم شب بود
شب بی اختر و کوکب ، توفقط بودی و من
کاش هنگام دعا لب ز میان بر می خاست
بی میانجیگری لب ، تو فقط بودی و من
الرحیل ! الرحیل !
آماده باشید وقت رفتن است ..
اکنون بنگر حیرت میان عقل و عشق را !
اکنون بنگر حیرت عقل را و جرات عشق را !
بگذار عاقلان مار ا به ماندن بخوانند ...
راحلان طریق عشق می دانند که ماندن نیز در رفتن است .
عقل می گوید بمان و عشق می گوید برو ؛
و این هر دو ، عقل را و عشق را ، خداوند آفریده است
تا وجود انسان در میان عقل و عشق معنا شود.
یاران این قافله ، قافله عشق است و این راه که به سرزمین طف
در کرانه فرات می رسد راه تاریخ است و هر بامداد این بانگ
از آسمان می رسد که : الرحیل ، الرحیل .
از رحمت خدا دور است که این باب شیدایی را بر مشتاقان لقا خویش ببندد .
این دعوت فیضانی است که علی الدوام ، زمینیان را به سوی آسمان می کشد و...
و بدان سینه تو نیز آسمانی لایتناهی است با قلبی که در آن ، چشمه
خورشید می جوشد و گوش کن که چه خوش ترنمی دارد در تپیدن :
حسین ، حسین ، حسین ، حسین . نمی تپد حسین حسین می کند.
ياران شتاب کنید که زمین نه جای ماندن که گذرگاه است
گذر از نفس به سوی رضوان حق .
هیچ شنیده ایی که کسی در گذرگاه رحل اقامت بیفکند؟
یاران شتاب کنید قافله در راه است .
می گویند که گناهکاران را نمی پذیرند ؟
اما پشیمانان را می پذیرند.
ای دل تو چه می کنی ؟ می مانی یا می روی؟
داد از اختیار که تو را از حسین جدا کند !
این چه اختیاری است که برای روی آوردن بدان باید پشت به اراده حق نهاد؟
کربلا آمیزه کرب است و بلا ... .
بلا افق طلعت شمس اشتیاق است .
و آن تشنگی که کربلاییان کشیده اند...تشنگی راز است.
و اگر کربلاییان تا اوج آن تشنگی که می دانی نرسند ،
چگونه جانشان سرچشمه رحیق محتوم بهشت است؟
آن شراب طهور که شنیده ایی میکده اش کربلاست
و خراباتیانش این مستانند
که این چنین بی سرو پا افتاده اند.
گل وجود آدمی خاک فقر است که با اشک آمیخته اند و در کوه رنج پخته اند .
و زینب کبری گنجینه دار عالم رنج است .
او محمل گرانبهاترین رنجهایی است که در این مبارکه نهفته :
" و لقد خلقنا الانسان فی کبد." او را وارث بیت الا حزان قبله رنج آدمی است.
و یاران اینجا حیرتکده عقل است ... وتا " خود " باقی است ،
این " حیرت " باقی است .
پس کار را باید به " می " گذاشت ؛ آن می که تو را از " خویش" می رهاند
و من و ما را در مسلخ او به قتل می رساند .آه ان الله شا ء ان یراک قتیلا .
از شهيد مرتضی آوينی
